Πέμπτη, 3 Φεβρουαρίου 2011

Υβρις -1

"Γαμωτο!" του ξεφυγε καθως εχασε το μετρο.''Τσαμπα και η τρεχαλα στις σκαλες'' σκεφτηκε.Καθησε στα μεταλικα καθισματα βαζοντας το χαρτοφυλακα του αναμεσα στα ποδια του για να τον προσεχει.Ειχε μεγαλη δικη σημερα και ετσι οπως πηγαινε θ'αργουσε.Ηταν συνηγορος υπερασπισης-νεος , αλλα ανερχομενος και ηδη γνωστος στους κολπους της δικαστικης κοινοτητας .Προσεξε μια κυρια διπλα του 55αρα,με κοντο μαλλι και επικριτκο βλεμμα.''Τσ,ψηλομυτα μπαμπω''σκεφτηκε ''το 'γαμωτο' θα την πειραξε."Προσπαθησε να ξεχαστει , κοιταξε τον πινακα αφιξεων ''σε 2 λεπτα'' ψυθιρισε . Αφησε το βλεμμα του να περιπλανηθει στο χωρο-η μαλλον, στους απεναντι επιβατες.Ηταν παντα περιεργος και του αρεσε να παρατηρει τους αλλους στο μετρο-μια κυρια με το γιο της αγκαζε,ενας γερος με πι, μια παρεα νεαρων...το βλεμμα του επεσε σε ενα ξανθο κοριτσακι.Προσεξε οτι τον κοιταγε επιμονα.Οταν συναντηθηκαν τα βλεμματα τους εκεινη του χαμογελασε.Ειχε μεγαλα μπλε ματια και φωτεινο βλεμμα.Αυτος της αντιγυρισε το χαμογελο.Ξαφνικα παγωσε.Δεν ηξερε γιατι,αλλα ενιωθε οτι σωμα του  ηταν σκληρο,πετρωμενο.Για καποιο λογο,δε μπορουσε να σταματησει να κοιταζει τη μικρη.Τον κοιτουσε χαμογελαστη ακομα.Ενιωσε ενα πλακωμα στο στηθος,σαν να τον εσπρωχνε κατι με δυναμη.Οι ηχοι του κοσμου γυρω του ξεθωριαζαν και αρχισε να πανικοβαλλεται και να ιδρωνει. Το μονο οπου ακουγε τελικα ηταν η καρδια του που χτυπουσε σα τρελη.Δε μπορουσε ουτε το βλεμμα του να στρεψει αλλου.Ηθελε να ουρλιαξει.Εφτασε το μετρο και του εκρυψε τη θεα.Ξαφνικα καταλαβε οτι λαχανιαζε-μπορουσε να κουνηθει.Κοιταξε τριγυρω του.Ο κοσμος αρχισε να ρεει εξω και μεσα στα βαγονια.Αυτος ακομα ηταν στο καθισμα προσπαθωντας να καταλαβει τι ειχε συμβει.''να δεις που θα'ταν απ'αυτες τις...κρισεις αγχους που λενε.''  Θυμηθηκε τη δικη. ''ναι αυτο ειναι,αλλωστε ειμαι ζορισμενος τελευταια...'' Επιασε το χαρτοφυλακα και μπηκε σε ενα βαγονι βιαστικος.Μολις βγηκε απο το μετρο, χτυπησε το κινητο του.
''Οριστε;''
''Γιωργο;''ακουστηκε  αβεβαιη και ανησυχη μαζι  η φωνη.Ηξερε ποιος ηταν,αλλα ειχε να του μιλησει για χρονια-απο τοτε που κατεβηκε στην Αθηνα να σπουδασει Νομικη.
''Αλεξη;Τι εγινε;''
''O αδερφος σου... ειναι νεκρος.''.

5 σχόλια:

  1. Σας τραβηξε το ενδιαφερον,ε?-ελπιζω-
    Συντομα θα θα γραψω και τη συνεχεια!Απλα εχω και διαβασμα βλεπετε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Θα ερθει! -η εμπνευση ειναι δυστροπη συζυγος ομως...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. εχεις γραψει τη συνεχεια? θα θελα πολυ να τη διαβασω αλλα δε τι βρισκω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. αα σορι αλλα οχι δε μου ερχεται εμπνευση...ομως θελω καποια στιγμη να συνεχισω την ιστορια αφου υπαρχει κι ενδιαφερον...
    καλως με βρηκες!

    ΑπάντησηΔιαγραφή