Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

ο σεισμος του '99

Τοτε ημουν 8 χρονων.Εβλεπα τηλεοραση στο δωματιο μου.Η μανα μου απλωνε τα ρουχα.Ο αδερφος μου δε νομιζω οτι ηταν σπιτι.Τοτε Αρχισε να 'κουναει' και η μανα μου μπηκε μεσα στο σπιτι απο το μπαλκονι πανικοβλητη και μου ειπε να τρεξω στην κουζινα.Εκει ειχαμε ενα μεγαλο ξυλινο τραπεζι και κρυφτηκαμε απο κατω.Ο θειος μου που μενει στον κατω οροφο ανεβηκε και απο την πορτα μας ειπε να τρεξουμε προς τη σκαλα για να κατεβουμε κατω.Ετσι κι εγινε.Βγηκαμε στο δρομο εξω απ'την αυλη και περιμεναμε.Ο κατακοιτος παππους μου δεν ελεγε να βγει απ'το σπιτι.Τωρα νιωθω οτι ειχε 'αποσυρθει' απο τη  ζωη του πολυ πριν αυτη τελειωσει.Τελικα,ηρθε ο πατερας μου και ο αδερφος μου.Εγω εκλαψα λιγο απο ολη την ενταση.Το σπιτι μας δεν επαθε ζημιες ουτε και κανενα στη γειτονια μας.Θυμαμαι καποια βραδα κοιμηθηκαμε στο αμαξι.Επισκευθηκαμε και τις θειες μου που μενουν στην ιδια πολυκατοικια με τους αντρες τους.Ολοι οι ενοικοι ειχαν στησει σκηνες σε ενα αδειο οικοπεδο απεναντι απο την πολυκατοικια τους.Τελικα ουτε η πολυκατοικια ειχε σοβαρες ζημιες.Εγω κι ο αδερφος μου παιζαμε με λειζερ και φακους και το διασκεδαζαμε.Τοτε ακουγαμε στις ειδησεις για τη ρικομεξ κι ολες τις ζωες που χαθηκαν λογω λαθων στην κατασκευη του κτιριου.
Στον καιρο που ακολουθησε συχνα πεταγομασταν απο τα κρεβατια μας απο μετασεισμους.Στο σχολειο καναμε ασκησεις ετοιμοτητας.Χαιρομασταν,γιατι ετσι χαναμε μαθημα.Καθε μαθητης ειχε και μια αποψη:''ο σεισμος ηταν 8 ριχτερ!''  -''τι λες ρε?αυτος ηταν τουλαχιστον 9,4!''.Οι μηνες περασαν.Και ετσι σιγα-σιγα η ζωη γυρισε στους φυσιολογικους της ρυθμους...

13 σχόλια:

  1. η μεγαλύτερη βλακεία είναι να κατέβεις τις σκάλες την ώρα του σεισμού...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. αφου επαψε να κουναει εννοουσα...τ'αυτονοητα θα λεμε?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλώς σε βρίσκω και εγώ...
    Την ώρα του σεισμού έβλεπα beverly hills και ετοιμαζόμουνα να πάω φροντιστήριο και η μαμά ήταν έτοιμη να κάνει χαλβά...το κουλό ήταν ότι πριν κανένα μισάωρο που είχε γίνει προ σεισμός εμείς είχαμε την εντύπωση ότι ξυνόταν ο σκύλος κάτω απο το τραπέζι...κατά τα άλλα ο θόρυβος απο τα γυαλικά στο σαλόνι που έσπαγαν με φόβισε αρκετά....χαχαχαχαχα!!!!Μετά κάναμε κάμπινγκ στην αυλή της γιαγιάς καλή της ώρα εκεί που είναι...Την Καλησπέρα μου!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Πωωω...εγώ θυμάμαι καλά το σεισμό του ΄81 στην Αθήνα και το σεισμό του ΄86 στην Καλαμάτα.
    Τελικά είμαι κωλόγρια. χχιχιχ
    Στον πρώτο έβλεπα τηλεόραση με τους γονείς μου στο κρεβάτι τους και στο δευτερο διάβαζα Ιστορία για το σχολείο. Μετά από αυτό προσπάθησα να τους πείσω ότι έχω πάθει ένα ψυχολογικό τραλαλα, ώστε να μην ξαναδιαβάσω ποτέ, αλλά δεν έπιασε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πω..υπηρχε η Ελλαδα το '81?υπηρχανε κι σχολεια?Ηλεκτρισμο ειχατε τοτε?χααχαχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αμεεεεε...βλέπαμε και τηλεόραση εκείνη την ώρα θυμάμαι. Νομίζω Χαβάη 5-0. (ποτέ δεν έμαθα με ποιόν έπαιζε η Χαβάη, γμτ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο_Ο ειχατε και τηλεοραση??!!θα πηδηχτω απ'το παραθυρο!!
    πες μου οτι ηταν κι εγρωμη κιολας να το παθω τωρα το κοκομπλοκο!!χαχααχαχαχ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. έγχρωμη είχαμε από το 1985 και μάλιστα 27 ιντσών που κάνεις και πλάκα σπόρε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. αμαν!κανανε κομμα τα γηρατεια!χαχαχαχα καλα μη θυμωνετε...ειστε και καποιας ηλικιας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. πρόσεχε γιατί η μαγκούρα βαράει άσχημα. Επίσης πάμε με 1000 όταν περπατάμε με το πι οπότε θα σε πιάσουμε εύκολα χαχαχα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Ο_Ο κι φανταζομαι τι θα κανετε με τη μαγκουρα...
    οκ sorry..

    ΑπάντησηΔιαγραφή