Κυριακή, 29 Μαΐου 2011

Ο ψυχοθεραπευτης

Η δουλεια του ψυχοθεραπευτη ειναι δυσκολη και συχνα υποτιμημενη.Για οσους δε καταλαβαινουν την πολυπλοκοτητα του ανθρωπινου ψυχισμου  ειναι απλος εξομολογηγης,παθητικος κι εκκεντρικος ακροατης των ανιαρων ιστοριων πλουσιων ψωνισμενων κυριων.Η αληθεια ειναι, ωστοσο,διαμετρικα αντιθετη.
              Ο ψυχοθεραπευτης πρεπει να ακουει,και να νιωθει οτι κρυβεται πισω απο τις λεξεις.Σκοπος ειναι να κερδισει το προνομιο της εμπιστοσυνης του πελατη.Να μπει στον κοσμο του,να νιωσει τα αισθηματα του και τα βιωσει την οπτικη του πελατη.Να νιωσει τον ανθρωπο που υποφερει, τοσο πολυ,ωστε να ταυτιστει μερικως μαζι του.Τοσο λιγο,ωστε να μην χασει τη δικη του θεση,το μετρο της υγειας που θελει να μεταδωσει σε οποιον του ζητα βοηθεια.Τοσο, ωστε να δει τη ζωη οπως τη βλεπει ο ασθενης.Να αντεξει το βαρος των ιστοριων πονου,βιας,φοβου.Βιασμοι,ναρκωτικα,αυτοκτονικες αποπειρες,μοναξια που ο νους δε τη χωραει,μικροβιοφοβια,μανιακη ευφορια,ναρκισσιστικο πεπλο-καλλυμα ανοιχτων πληγων,ολα,πρεπει να τα επωμιστει,ακομα και το μισος του ασθενη ενιοτε,μισος για τον εαυτο,μισος για τον αλλο.Σκοπος ειναι να μπει στον κοσμο του ανθρωπου που ποναει,να τον επιδιορθωσει.Χωρις ωστοσο να αφομοιωθει.Να γινει οχι μονο οδηγητης,αλλα κυριως συνοδοιπορος.Να δομησει την αποδιοργανωση,να δωσει μορφη σε κοσμους αλλοιωμενους,οπου η λογικη δεν ειναι παντα ο κανονας.


Μετα απο ολα αυτα,πρεπει να διατηρησει τη δικη του ισορροπια.Να κρατησει αποθεμα ενεργειας.Γιατι υπαρχουν κι αλλοι που θελουν βοηθεια και στηριξη.Οχι μονο αλλοι πελατες,αλλα και οι δικοι του ανθρωποι.Οι φιλοι,οι εραστες ,η οικογενεια.Και ο ιδιος,ακομα κι αν οι αλλοι το ξεχνανε.Ακομα κι αν υποθετουν οτι εχει απειρα αποθεματα αντοχης.Ναι, ειναι τυχερος.Γιατι ο πονος που επωμιζεται,δεν ειναι δικος του.Γιατι εκεινος δεν ειναι μονος,στιγματισμενος,ουτε εγκλωβισμενος σε αορατα κλουβια.Ωστοσο,δεν ειναι προστατευμενος σε ευτυχισμενη αγνοια- οτι ακουει τον επηρρεαζει.Ετσι πρεπει.Αλλιως δεν ειναι ικανος να βοηθησει.Ουτε και αξιος.Και ποτε,μα ποτε, δεν πρεπει να κοιταξει τον πελατη με την αλαζονεια που η υγεια μας χαριζει.Γιατι ξερει οτι δεν ειναι η δυναμη ουτε η γνωση, αλλα η ζαρια της μοιρας που ειναι στην καρεκλα του θεραπευτη κι οχι του θεραπευομενου.Γιατι και η ασθενεια εχει αξιοπρεπεια.Γιατι τη δικαιουται.
                    Η δουλεια του ψυχοθεραπευτη ειναι δυσκολη και απαιτητικη.Δεν ειναι για τους λιποψυχους,ουτε τους απομακρους,που βλεπουν τα βασανα των αλλων με στωικη ευφορια.Θελει καποιον διατεθιμενο να ειναι ο αυθεντικος  εαυτος του, πληρως παρων και ανθρωπινος σε καθε συνεδρια.Ευαισθητος και δυνατος,ικανος να συμμετεχει και να επηρρεαζεται συναισθηματικα χωρις να κλυδωνιζεται.Να διατηρει την ελπιδα και το ειλικρινες ενδιαφερον απεναντι στην απελπισια και την αμυντικη απαθεια η το μισος του ασθενη.Μονο ετσι αποκαλυπτεται η πληγη,μονο ετσι μπορει να επελθει η θεραπεια.Ωστε το ατομο που καποτε υπεφερε,απελευθερωμενο πια απο το φορτιο του, να ξεκινησει προς ενα καλυτερο αυριο.

6 σχόλια:

  1. Δύσκολη δουλειά πραγματικά εφόσον θέλεις να την κάνεις σωστά. Το θεωρώ πολύ δύσκολο γιατί πρέπει να μπει στο πετσί του ασθενή όσο διαφορετικός από αυτόν και να είναι και να προσπαθήσεινα τον βοηθήσει.

    Πιστεύω ότι πολλοί μπορούν απλά να κάτσουν σε μια καρέκλα και να ακούσουν τον άλλο να τους λέει τα προβλήματα του και να προτείνουν κάποια λύση αλλά αν δεν μπορέσουν αν το δουν από την οπτική του άλλου αυτή η λύση πιστεύω ότι απλά δεν θα πετύχει το σκοπό της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η περιγραφή, φοβούμαι, του επαγγέλματος του ψυχοθεραπευτή δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, είναι περισσότερο δεοντολογική και εξιδανικευμένη.
    Στο τέλος οι περισσότεροι μάλλον καταλήγουν να μαζεύουν μπικικίνια και να βαριούνται τη ζωή τους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. καλα,γενικα,καθε επαγγελμα εχει τα μαυρα του προβατα.
    Εγω μιλαω για το πως πρεπει να ειναι ο ψυχοθεραπευτης.
    Τωρα οσο για το αν οι περισσοτεροι θεραπευτες ειναι σωστοι η οχι,ειναι θεμα ερευνας πιο πολυ παρα εικασιας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Η συμπεριφορά του ψυχοθεραπευτή (προς τον ασθενή) είναι η μία μόνο όψη του νομίσματος. Η επικοινωνιακή. Για να μπορεί να θεραπεύει, πρέπει να γνωρίζει αγωγές, θεραπείες, πλουσιότατη - πολλές φορές αντικρουόμενη - βιβλιογραφία για κάθε ειδικό θέμα. Στην επικοινωνία θα είναι λίγο ηθοποιός, στη διάγνωση και θεραπεία, αυστηρός επιστήμονας.
    Ξενούδης
    http://xenoudis.blogspot.com

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. ξενουδη,ναι λιγο ως πολυ ετσι ειναι.Κραταω μια επιφυλαξη για το 'ηθοποιος',καθως ναι μεν δε μπορει να λεει στον πελατη τα παντα-τουλαχιστον οχι αμεσως- αλλα γενικα πρεπει να ειναι ειλικρινης και να νοιαζεται στ'αληθεια,αλλιως φεξε μου και γλυστρισα..

    ΑπάντησηΔιαγραφή