Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

Les fous(= οι τρελοι)


Τις πραλλες ημουν στο Θησειο και καθομουν σε μια κρεπερι απεναντι απο τη σταση των ΚΤΕΛ.Μια γυναικα με πλσηιασε.Ηταν κοντη,1.40/50,με αγοριστικο κουρεμα και ρουχα.Ειχε ανταυγειες στα κοντα μαλλια της,δε φορουσε μεικ-απ και προσεξα οτι φοραγε ακριβα,αν και ταλαιπωρημενα, ασπρο-γαλαζα μοδατα παπουτσια.Με ρωτησε αν θα παω μεσα να αγορασω κατι.Δε μιλαγε καθαρα,και ειχε ακαμπτη σταση του σωματος,ελαφρα καμπουριαστη και μονοκομματη,λες και η σπονδυλικη της στηλη ηταν ενιαια.Απαντησα οτι δε θα αγορασω τιποτα και η μεσηλικη γυναικα απομακρυνθηκε-καθισε σε ενα τραπεζακι λιγα μετρα μακρυα μου.Οταν βγηκε μια νεαρη υπαλληλος απο την κρεπερι,της ζητησε να της φερει ενα μπουκαλι νερο απο μεσα γιατι η ιδια ,οπως ειπε 'φοβοταν οτι αυτη θα με χτυπησει'.Ετσι κι εγινε.Λιγα λεπτα αργοτερα,προσεξα οτι μια γερασμενη υπαλληλος του μαγαζιου επεστρεφε εχοντας πεταξει τα σκουπιδια.Περασε διπλα απο την εκκεντρικα ντυμενη κυρια.Η ιδια πηρε αμυντικη σταση και ειπε 'ομως μη με χτυπησετε,μη με χτυπησετε!'.Η υπαλληλος την αγνοησε και μπηκε στο μαγαζι.Μετα απο αυτο,εγω εφυγα...





Απο την αρχαιοτητα το θεμα της τρελας απασχολησε τον ανθρωπο.Αρχικα θεωρηθηκε 'εργο κακων πνευματων'.Πολλοι λαοι ακομη και σημερα κανουν εξορκισμους για να θεραπευσουν τους ψυχικα ασθενεις.Στην αρχαια ελλαδα ο ιπποκρατης μιλησε για τη μελαινα χολη,τη κιτρινη χολη,το φλεγμα και το αιμα θεωρωντας πως οι ψυχικες(κι οχι μονο) νοσοι αλλα και η ιδιοσυγκρασια καθοριζονται απο τα 4 αυτα υγρα,την ισσοροπια τους η την ελλειψη αυτης.
Στο Μεσαιωνα,η ψυχικη νοσος θεωρηθηκε απο τον Χριστιανισμο ειτε ως ενδειξη δαιμονισμου,οποτε κι γινοταν εξορκισμος,ειτε ως θεια τιμωρια-αποτελεσμα καποιας αμαρτιας του ασθενη.Σε καθε περιπτωση ο τελευταιος στιγματιζοταν εφ'ορου ζωης.(Οχι βεβαια οτι σημερα τα πραγματα ειναι πολυ διαφορετικα.)Υπηρχαν ασυλα σε ολη την ευρωπη,οπου οι ασθενεις απλα στοιβαζονταν διχως θεραπεια,η υποβαλλονταν σε βασανιστικες μεθοδους 'θεραπειας'.
Στον 20ο αιωνα αρχισε η μελετη της ψυχικης κατασκευης και των προβληματων της,με την ψυχολογια αλλα και την ψυχιατρικη.Ο φροιντ(ψυχαναλυση),ο γουωτσον(συμπεριφορισμος),o κρεπελιν(ψυχιατρικη) αρχισαν κατι που συνεχιζεται μεχρι σημερα-τη μελετη της ψυχικης ασθενειας με σκοπο την κατανοηση και ιαση αυτης,και την μελετη του ανθρωπινου ψυχικου κοσμου γενικα.Υπηρξαν και μελανα σημεια,με τη χρηση των ψυχομετρικων τεστ απο τους Ναζι με σκοπο την 'αποδειξη' της υπεροχης της αρειας φυλης,του στιγματισμου των ΛΟΑΔ ατομων ως ψυχικα αρρωστα,και τις λοβοτομες(αφαιρεση τμηματος/λοβου του εγκεφαλου) και τα ηλεκτροσοκ στα ψυχιατρεια στα μεσα του αιωνα.Απο τοτε βεβαια η επιστημη εχει προχωρησει αρκετα,αν και υπαρχουν ακομα πολλα να γινουν.Δυστυχως ομως,οι εξελιξεις των επιστημων αυτων ακομα και σημερα ουσιαστικα ειναι αποκλειστικη γνωση των επιστημονων,με αποτελεσμα οι μη ειδικοι,οι μεσοι ανθρωποι να ζουν στο σκοταδι για αυτα τα θεματα. 

Στο κοινο νου(στο μεσο μαλακα οπως μου αρεσει να λεω)λοιπον, η ψυχικη νοσος στην εποχη του δυτικου κοινωνικου δαρβινισμου,του ανταγωνισμου και της επιβεβλημενης αυταρκειας,  ειναι ενδειξη οχι ανηθικοτητας,αλλα αδυναμιας,υπερ-ευαισθησιας κι εξαρτητικοτητας.Στιγμα φυσικα υπαρχει,οπως και αποξενωση αλλα και αποδοση της 'ευθυνης' στον ιδιο τον ασθενη.Ετσι ο 'υγιης' μπορει να νιωθει ανωτερος και ασφαλης,οτι ποτε δε θα μπορουσε να μοιραστει την ιδια μοιρα με τον ψυχικα ασθενη,αφου ο ιδιος ειναι 'ψυχικα σθεναρος'...Αυτο δεν εξαρταται απο την προσωπικοτητα του ατομου,αν και ατομα που μεγαλωσαν σε παθολογικο περιβαλλον εχουν πιο πολλες πιθανοτητες να αντιμετωπισουν καποιο προβλημα.

Η λεξη 'τρελα' δεν υπαρχει σε κανενα επιστημονικο εγχειριδιο,καθως ειναι απλα μια γενικευτικη(και υποτημιτικη) λεξη διχως συγκεκριμενο νοημα.Οι ανθρωποι 'δεν ειναι τρελοι' ,αλλα 'εχουν ενα ψυχικο προβλημα'.Το προβλημα αυτο ειναι μερος του ολου τους,δεν ειναι οι ιδιοι το προβλημα τους.Δεν εχουν χασει την επαφη με την πραγματικοτητα.Αυτο αφορα ενα μικρο ποσοστο.Ακομα και τοτε,υπαρχει ελπιδα θεραπειας.Δεν ειναι επικινδυνοι,κι αυτο αφορα μονο ενα μικρο ποσοστο.Πιο πολλες πιθανοτητες εχουν να εχουν θυματοποιηθει οι ιδιοι,παρα να εχουν βλαψει αλλους.Επιπλεον,δεν εχουν ολοι προβλημα στα καθημερινα εργα(δουλεια,σχεση).Καποιοι ζουν γεματες ζωες ακομα και διχως θεραπεια,αν και θα μπορουσαν να επωφεληθουν απο αυτη.Λιγοι ζουν ζωες σε βαρος αλλων,και λογω της φυσης της διαταραχης τους,μπορουν σπανια να κανουν μεγαλα κακα(βλεπε χιτλερ).

Σημερα,υπαρχει ελπιδα και πραγματικα ποσοστα επιτυχιας σε μεγαλο ευρος ψυχικων διαταραχων.Το προβλημα που παραμενει ωστοσο ειναι το στιγμα και η προκαταληψη.Γι'αυτο η ενημερωση ειναι σημαντικη.Αν θελετε τη γνωμη μου, η ψυχολογια επρεπε να ειναι στο σχολικο προγραμμα της δευτεροβαθμιας εκπαιδευσης.Αν ειναι η χημεια, τα θρησκευτικα και τα λατινικα (με λιγη πρακτικη αξια) τοτε λογικα θα επρεπει να ειναι και η ψυχολογια!Εγω προσωπικα εχω βοηθηθει και ωριμασει πολυ ως ατομο,και εχω μεγαλυτερη κατανοηση του εαυτου μου,των γυρω μου,αλλα και της κοινωνιας γενικα,χαρη στη μελετη της ψυχολογιας.Γιατι οχι και οι υπολοιποι μαθητες?Ως ποτε θα τους ταιζουμε αχρηστη γνωση που καθολου δε βοηθα την προσωπικη εξελιξη?Αλλα απο την αλλη,Ελλαδα ειναι αυτη,σωστα?...

11 σχόλια:

  1. Ψυχολογία και σεξουαλική διαπαιδαγώγηση. Το φωνάζουμε χρόνια τώρα αλλά....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Στην Ελλάδα ζούμε βρε παιδιά.
    Αποστηθίζεται η ψυχολογία? Αν όχι, δεν είναι μάθημα για τα ελληνικά σχολεία. Βοηθειά μας. Φιλιά και καλημέρες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Η αλήθεια είναι πως στην Ελλάδα η ψυχική νόσος αντιμετωπίζεται ακόμα σαν κάτι αρχέγονο. Δυστηχώς υπάρχει ακόμα το στίγμα της ψυχικής νόσου περιορίζοντας ένα μεγάλο μέρος αυτών των ανθρώπων, έξω από την κοινωνία. Αυτό συμβαίνει λόγω της μη ενημέρωσης του κοινού. Λέξεις όπως η σχιζοφρένεια μοιάζουν σαν τέρατα μέσα στο μυαλό του περισσότερου κοινού.
    Και η ειρωνία πια είναι ; Αντι τα άτομα αυτά με την κατάλληλη αγωγή κ θεραπεία να μπορούν να ενταχθούν ξανά στην κοινωνία, τα αφήνουμε στην τύχη τους μέσα σε ψυχιατρικά ιδρυματα.
    Τουλάχιστο με ανακουφίζει η σκέψη πως μέσα σε αυτά τα ιδρύματα υπάρχουν άνθρωποι που κάνουν πολύ καλή δουλειά, αφιερώνοντας σημαντικό χρόνο και δίνοντας μεγάλη σημασία στην επανένταξη...

    x

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Επίσης θα με ενδιέφερε κάποια στατιστικά στοιχεία πάνω σε αυτό το θέμα. Της επιτυχής επανένταξης στην κοινωνία των ψυχικά νοσούντων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. the elf at bay, και φυσικα η νεες μεταρυθμισεις της υπουργου παιδειας δεν αφορουν τιποτα τετοιο-ουτε αναφορα δεν εγινε...

    nefelokokkygia,πες τα χρυσοστομη !
    καλημερες!

    rake,πολλα ιδρυματα ειναι οπως υα περιγραφεις,υπαρχουν ομως ακομα και 'αποθηκες ψυχων'..

    οσο για στατιστικα (φανταζομαι της ελλαδας) στοιχεια, θα κανω ενα μικρο research και θα σε πω!
    Επιπλεον,τα ψυχικα προβληματα δεν ταυτιζονται με τα ψυχιατρεια,οι πλειστες περιπτωσεις ειναι ελαφρυτερες και ακολουθουν εξωτερικα θεραπεια..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. aizen999

    Για αυτό θεωρώ ότι η gay κοινότητα βιάζεται, απαιτώντας αιτήματα και οργίζεται όταν βρίσκει τοίχο.

    Κάποια πράγματα πρέπει να τα μαθαίνουμε από μικροί για να μην τα φοβόμαστε μετά.

    Υπάρχουν άνθρωποι που δεν ξέρουν ΑΚΟΜΑ πώς μεταδίδεται o HIV.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. αρα πρεπει να τους επιμορφωσουμε! με εκστρατειες ενημερωσης.Αλλιως οι προηγουμενες γενιες θα συνεχιζουν να περνουν το ρατσισμο στις επομενες και η κατασταση θα διαιωνιζεται.Δε βιαζεται η γκει κοινοτητα, οι στρειτ πηγαινουν με ρυθμους χελωνας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Η αλήθεια είναι ότι και εγώ την είδα που την είχε χτυπήσει η γερασμένη υπάλληλος πιο πριν..

    Ο τρόπος που προσεγγίζουν συγγενικά μου πρόσωπα τις ψυχικές ασθένειες είναι ανάλογο με το αν μάθαιναν ότι κάποιος έχει μια ανίατη νόσο. Θεωρούν ότι είναι λογικό να καταστραφεί αυτό το άτομο αφού έχει "ψυχολογικά προβλήματα".
    Δεν ξέρω αν αυτό είναι το επίπεδο του γενικότερου μέσου Έλληνα αλλά μου κάνει μεγάλη εντύπωση ότι δε θεωρούν κάποιες μορφές καρκίνου ανίατες ενώ για τις ψυχικές ασθένειες δεν έχουν κανένα πρόβλημα να υιοθετήσουν τέτοιους όρους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. wip,δηλαδη η συγκεκριμενη γυναικα συχναζει στο θησειο?και τι ακριβως ειδες?

    οσο για την προσεγγιση του μεσου ελληνα μαλακα,την αναλυσαμε ηδη...συμπονοια υπο του μηδενος...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Εγώ δεν είδα τίποτα, απλά κοιτούσα την Γιαδικιάρογλου που κοιτούσε την Πετροβασίλη..

    Ένα αστειάκι έκανα και εγώ (btw Αθήνα έχω έρθει 2-3 φορές στη ζωή μου μετά την ενηλικίωση οπότε οριακά ξέρω που πέφτει το θησείο...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή