Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2012

Η ομοφοβια σκοτωνει

Το πρωί της 13ης  Ιανουαρίου του 1998 ο 39χρονος Alfredo Ormando, ποιητής και συγγραφέας  από το Παλέρμο, έφτασε στη Ρώμη. Κατευθύνθηκε μέσα από τους σχεδόν άδειους δρόμους της Ιταλικής πρωτεύουσας στην Piazza San Pietro στο Βατικανό. Στάθηκε απέναντι από τον επιβλητικό ναό και γονάτισε σαν να προσευχόταν. Με γρήγορες κινήσεις περιλούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε. Με τις φλόγες να έχουν τυλίξει το κορμί του, έτρεξε προς την είσοδο του ναού αλλά πριν προλάβει να μπει μέσα, δυο αστυνομικοί τον σταμάτησαν και έσβησαν τη φωτιά.
Δέκα μέρες αργότερα o Alfredo Ormando άφηνε την τελευταία του πνοή λόγω εγκαυμάτων δεύτερου και τρίτου βαθμού που κάλυπταν το 90% του σώματός του.

Στο ημερολόγιο του που βρέθηκε μετά το θάνατό του, έγραφε: «Τα πάντα είναι έτοιμα στην παραμικρή τους λεπτομέρεια. Τη Δευτέρα το βράδυ θα φύγω με το λεωφορείο για Ρώμη. Την Τρίτη το πρωί θα βρίσκομαι στο San Pietro. Θα με περάσουν για τρελό επειδή διάλεξα το Βατικανό για να αυτοπυρποληθώ. Ελπίζω να καταλάβουν το μήνυμά μου: είναι μια μορφή διαμαρτυρίας κατά της Εκκλησίας που κατακρίνει την ομοφυλοφιλία και την ίδια στιγμή όλη τη φύση, γιατί η ομοφυλοφιλία είναι γέννημα της μητέρας φύσης».

Σε δυο επιστολές που βρέθηκαν στην τσέπη του σακακιού του, που είχε βγάλει λίγο πριν αυτοπυρποληθεί, έλεγε ότι διαμαρτυρόταν για την ανικανότητα της κοινωνίας και της οικογενείας του να κατανοήσει την ομοφυλοφιλία. Όπως έγραφε σε μια από τις επιστολές: «Δεν φταίω εγώ που είμαι gay».

Εμπνευσμένο από τον Alfredo Ormando, "το ανθρώπινο δαδί" – για να χρησιμοποιήσω τα λόγια του αυτόχειρα συγγραφέα – που η ίδια η εκκλησία και μεγάλο μέρος του τύπου προσπάθησαν να “σβήσουν” και αποσιωπήσουν, ο Paolo Ferrarini αποτίει φόρο τιμής στον συγγραφέα και ποιητή και προσπαθεί να κρατήσει ζωντανή τη θυσία του, με  ένα φιλμάκι μικρού μήκους με τον τίτλο Sandanski το οποίο και βραβεύτηκε τον περασμένο μήνα στο φεστιβαλ ΛΟΑΔ της Νάπολης:

Υ.Γ.1  Αν σαν ενδιαφέρει, συνέντευξη του Paolo Ferrarini σχετικά με το Sandanski μπορείτε να δείτε εδώ.

 υγ.2-το ποστ αντεγραψα απο τον τουρι για να το δουν οσο το δυνατον περισσοτεροι

4 σχόλια:

  1. δύσκολο να μπω στην ψυχολογία του αυτόχειρα... τέτοια απελπισία...
    Ξενικός

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ναι φυσικα και ειναι δυσκολο-και παλι καλα δηλαδη.
      Οι ανθρωποι δεν αυτοκτονουν απο τη μια μερα στην αλλη.Υπαρχει μια πτωτικη ψυχολογικη πορεια που προηγειται.Πιθανον ο μακαριτης να επασχε απο καταθλιψη.Οποτε η σκεψη αλλαζει απο αυτην της απλης καθημερινοτητας...

      Διαγραφή
  2. ...και πόσο αποφασισμένος φαινόταν να ήταν για να διαπράξει αυτοχειρία ε ? Με την κακή έννοια --> χρειάζεται μιλούνια από θέληση για να το επιχειρήσει κάποιος ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. rake,η αυτοκτονια ειναι θεμα ταμπου για τη μοντερνα κοινωνια γιατι ακριβως συνδεεται με ψυχικα προβληματα,και τα δευτερα συνδεονται στον κοινο νου με ατομικη αδυναμια/ελλαττωματικοτητα-μια ψευδαισθηση που υπαρχει για να νιωθει το ατομο ασφαλες-οτι αυτο το θεμα δε το αφορα αφου το ιδιο δεν ειναι 'αδυναμο'..

      Στην πραγματικοτητα ομως η αυτοκτονια ειδικα σε αυτην την περιπτωση ειναι ενα κατηγορω απεναντι στη βλακεια,το μισος και την αγνοια..

      Διαγραφή