Δευτέρα, 29 Οκτωβρίου 2012

Τουρκία: Μία ακόμη δολοφονία τρανς γυναίκας στην Αττάλεια.

Από τον πολύχρωμο πλανήτη :
Μία ακόμη τραγική δολοφονία τρανς γυναίκας στην Αττάλεια της Τουρκίας, ενώ μάρτυρες αναφέρουν ότι η αστυνομία απέτρεψε περίοικους να της προσφέρουν τις πρώτες βοήθειες για να επιζήσει.
Πρόκειται για την δολοφονία τρανς γυναίκας, της Serap Guneser, η οποία κτυπήθηκε και βρέθηκε με κομμένο τον λαιμό στην Αττάλεια τις πρώτες πρωϊνές ώρες της Τετάρτης 24 Οκτωβρίου.

Σύμφωνα με τις μαρτυρίες η Guneser ήταν ακόμη ζωντανή όταν έφτασε η αστυνομία, πέθανε όμως πριν φτάσει στο νοσοκομείο. Επίσης σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Kemal Ordek ακτιβιστής για τα τρανς δικαιώματα στην Gay Star News, φίλοι της προσπάθησαν να της δώσουν τις πρώτες βοήθειες και να σταματήσουν την ακατάσχετη αιμορραγία, η αστυνομία όμως τους απομάκρυνε ρίχνοντας τους δακρυγόνα.Επιπλέον αναφέρουν ότι υπήρξε μεγάλη αργοπορία να μεταφερθεί στο νοσοκομείο.
"Σύμφωνα με αυτόπτες μάρτυρες ο λόγος που πέθανε η Serap ήταν αυτός (η αντιμετώπιση της αστυνομίας", είπε ο Ordek.

>Σύμφωνα, τέλος, με τις επίσημες καταγραφές, από τον Ιανουάριο του 2008 έως τον Δεκέμβριο του 2011, έχουν καταγραφεί 23 δολοφονίες τρανς ατόμων. 


-Μακάρι να πήγε σε ένα καλύτερο μέρος...

Πέμπτη, 25 Οκτωβρίου 2012

Αλλο ενα περιστατικο ομοφοβικης βιας


 Δε θα το μαθετε απο τα κανάλια,ας το μαθετε απο μενα.Αυτή είναι η ιστορία που έμαθα μέσα από τα social media :

"Σήμερα, Πέμπτη 25 Οκτωβρίου, στις 11 το βράδυ, καθόμουν με ένα φίλο μου στην πλατεία Κεραμεικού και τα λέγαμε, πολύ χαλαρά, χωρίς εκδηλωτικές κινήσεις ή κάτι που να μπορούσε να "προκαλέσει".
Ξαφνικά ήρθαν 4 τύποι και μα

ς ρώτησαν αν είμαστε γκέι. Εμείς δεν απαντήσαμε με ναι ή όχι, έχοντας στο νου από άλλες επιθέσεις φίλων ότι αν απαντήσει κανείς "ναι", τότε τρώει ξύλο. Απλά ρωτήσαμε τι θέλουν.
Αυτοί αμέσως επιτέθηκαν με μπουνιές και κλωτσιές και στο τέλος μας έφτυσαν.
Σταμάτησαν όταν καταφέραμε να απομακρυνθούμε κι αρχίσαμε να φωνάζουμε.
Το σοκ ήταν μεγάλο, τόσο από το ξύλο, όσο κι από το ότι αυτό έγινε στη μέση της πλατείας, σε σημείο πολύ φωτεινό, κι αρκετά νωρίς.
Από τα άτομα που ήταν γύρω, κανένας δεν κουνήθηκε, πιθανώς γιατί μπορεί να θεώρησαν ότι είναι κάτι προσωπικό (λέω εγώ τώρα...). Όταν άρχισα να φωνάζω στον κόσμο "Τι κάθεστε, σε λίγο θα κυνηγούν κι εσάς", ένας τύπος από μια άλλη παρέα απάντησε ότι καλά μας έκαναν.
Με δεδομένο ότι νιώθαμε να απειλούμαστε, θέλαμε να φύγουμε κατευθείαν από εκεί. Η φρίκη είναι ότι δεν ήμασταν σε ένα σκοτεινό στενό, ώστε να αναζητήσουμε ένα χώρο φωτεινό, με κόσμο, για να ηρεμήσουμε. Η επίθεση έγινε στο πιο κεντρικό σημείο και φωτεινό σημείο της πλατείας Κεραμεικού, και γύρω μας ο κόσμος δεν έδειχνε ότι θα απέτρεπε επόμενη επίθεση.
Έτσι δεν καλέσαμε την αστυνομία και πήγαμε γρήγορα στο σπίτι μιας φίλης που ήταν κοντά στην πλατεία να ηρεμήσουμε.
Τώρα έχει περάσει περίπου μιάμιση ώρα, ακόμα δεν έχω ηρεμήσει, και η μόνη σκέψη που κάνω είναι ότι θέλω να φύγω από την Ελλάδα..."